Als we over de Lijnbaansgracht lopen, zien we een jongen voor zijn atelier zitten. Hoewel, is het een atelier? Er staat of hangt niets, alleen een scherm, schuin achterin. Het blijkt een ‘installatie’ te zijn. Als het donker wordt, kan de projector aan. Op de website staat iets meer. Tekst over vervreemding en een molecuul Oxazepam, te gebruiken bij angst, spanning en slaapstoornissen.

In een atelier verderop doen de beamers het wel en daar presenteren ze een overrompelend nieuw medium. Beamer, camera en computer staan half verborgen onder een glazen tafelblad. Over het glas schuiven, als voorwerpen die meedrijven met de stroom van een rivier, beelden en teksten voorbij. Doe je niets, dan kijk je naar woorden en foto's die op het eerste oog weinig met elkaar te maken hebben. Raak je een tekstkop aan, dan wordt het een artikel dat je kunt vasthouden, lezen en weer loslaten op de stroom, of je kunt het naar een tafelgenoot aan de overkant schuiven. Halverwege het tafelblad draait het artikel om zodat het voor die ander makkelijk te lezen is. Illustraties die voorbijdrijven, kun je vergroten zoals op een iPhone: vingers bij elkaar op de foto, vingers spreiden en de foto wordt een affiche, die kan worden gestapeld, gedraaid, doorgeschoven.