Binnen heb ik exposities gezien. Indiaanse kunst, oude foto's en flessen. Mijn reisgenote vertelt me over flessen die in de binnenlanden worden begraven onder hoge bomen die boven het landschap uittorenen. De bomen met hun lange stam en kleine kruin worden tegelijk vereerd en gevreesd. Stem je de geest van de boom gunstig door eten, kostbaarheden en flessen rum diep tussen de wortels te verstoppen, dan word je door de boom beschermd maar als het mis gaat dan richt de boom, die van nature slecht gehumeurd is, zich tegen je. Vind je aan de voet van zo'n reus geschenken die na vele jaren aan de oppervlakte zijn gekomen, dan kun je die meenemen, maar ik zou daar niet over peinzen. Welke kwade geest, wat voor wisi draag je dan mee? Helpt het als je er niet in gelooft?

Boven staat tegen een bastion een houten hek. De ruimte tussen hout en steen is krap. Hier werden op 8 december 1982 vijftien Surinamers doodgeschoten. Wat er precies is gebeurd en wie het heeft gedaan is officieel niet bekend, de rechtszaak is op de valreep begonnen en het is de vraag of het proces wordt afgerond of dat het op den duur wordt vergeten. De slachtoffers zouden “op de vlucht” zijn neergeschoten, maar hier, in de hoek van het bastion, bovenop een hoge wal, kun je moeilijk op de vlucht zijn.

Desi Bouterse heeft erkend ‘verantwoordelijk’ te zijn voor de moorden, maar hij praat alsof hij iemand anders is die beschermd moet worden tegen de boze buitenwereld: “Dat ze het publiek willen doen geloven dat Bouterse de trekker heeft overgehaald, is alleen om hem uit te schakelen.” Een lange sterke en sinistere man die voor z'n aanhangers een joviale en charismatische kameraad kan zijn. Hij weet hoe je een feest kan maken, maar over de slachtoffers zegt hij tegen journaliste Nina Jurna dat het er “veel meer hadden moeten zijn.”