In uitslaperig Sedona staan rode rotsen de eerste zonnestralen af te vangen. Van het kalme stadje is weinig over sinds het is ontdekt als trekpleister, hoor ik op de radio. Buren hebben last van elkaars huurders die de woningen in het weekeind voor bruiloftsfeesten en reünies gebruiken.

In de woestijn wonen mensen, te zien aan de postbussen langs de weg. Huizen zie ik zelden. Af en toe een caravan in de verte.

Voor de ingang van het park in het Imax theater kijk ik naar wat me te wachten staat, maar de spectaculaire beelden hebben me op niets voorbereid, blijkt wanneer ik van het parkeerterrein loop en de aarde zich opent.

Sprakeloos blij met wat ik zie, een wereld in een wereld tussen werelden.

Urenlang wandelen, proberen het te bevatten en te vangen.