Bustes zoals die voorheen werden besteld als grafmonument worden nu gemaakt voor de levenden. Een geslaagd man of zijn familie laat een borstbeeld vervaardigen om ermee te imponeren in de hal van een villa, of bij de entree van het hoofdkantoor. De beeldhouwers werken vanaf foto en het is de bedoeling dat het beeld wat voornamer is dan de foto. Karakter, wijsheid, kracht voor de man, verfijnde schoonheid voor de vrouw. Je ziet aan de beelden af waardoor deze mensen zo ver zijn gekomen in het leven -- duidelijker dan op de foto is te zien. Een innerlijke kracht, een ziel met een roeping en een zuiver geweten.

Babis Georgiou heeft het vak van zijn vader geleerd. Een school om te leren wat zijn vader en hij doen bestaat er in Griekenland niet, vertelt hij. Iedereen weet dat de oude Grieken marmeren borstbeelden maakten, maar vandaag is het een bijna vergeten kunst, een verleerd ambacht. In Athene zijn er twee werkplaatsen voor: die van Babis met zijn vader, en die van een oom met diens zoon.

Eerst wordt het beeld in klei geboetseerd. Dan is er nog van alles te veranderen. Als de opdrachtgever tevreden is, wordt er een kopie van gips gemaakt en daarna wordt van honderden meetpunten de exacte plaats in de ruimte bepaald. Twee identieke meetinstrumenten met dunne instelbare armen worden hiervoor op vastgestelde beginpunten van gips en marmer gezet. Babis is bijna klaar met het portret in marmer van een heer. De man in gips staat naast zijn marmeren tweelingziel en kijkt kritisch toe hoe die ander tevoorschijn is gekomen. Die ander gaat straks op een sokkel, de man van gips blijft ergens in de werkplaats achter, onder het stof.

Met zijn scherpe dunne beitels tikt Babis de kleinste fragmenten weg. Er kan wel wat vanaf maar er kan nooit meer iets bij. Op de schouder of de borst is er vaak nog wel wat aan te redden maar vooral in het gelaat is het spannend werk. Verlies je daar, dan kun je helemaal opnieuw beginnen. Het is alweer jaren geleden dat een leerling de neus verloor van het beeld waaraan hij werkte. Het kostte hem maanden van overwerk tot laat in de nacht om het goed te maken.

Babis en zijn vader bewaren de gipskopie van beelden waar ze speciale herinneringen aan hebben. Een jonge vrouw die ook vandaag nog jong is. De kop van een vliegenier die tijdens de Tweede Wereldoorlog als eerste piloot de militaire training tot jachtvlieger heeft opgezet. Vader Georgiou maakt ook weleens een kopie van iets dat hij mooi vindt, zoals laatst een leeuwenkop die mij aan The Lion King doet denken.