Ik ga kijken en inderdaad daar staat-ie. Tikje gebutst maar verder prima, grijs gelakt staal, degelijk sledewerk onder de laden ook. Schhhh-kedoeng, open en dicht. Er zitten veel lege hangmappen in. Het ding is te zwaar om in een keer mee te dragen maar ik haal de lades eruit, zet die 30 meter verderop richting mijn huis, haal de lege kast op, zet die weer een stuk verder en zo doen lades en kast haasje-over tot we buiten adem thuis zijn. Daar staat-ie nu te wachten op Claire.

Een paar hangmappen bevatten nog stukken. Een huurcontract van de PTT uit 1993 voor drie telefoons van het type Brussel. Grijs, spiraalsnoer, druktoetsen en negen snelkeuzetoetsen met achter een plastic raam papier om er namen bij te schrijven.

En een map met foto's van een bedrijfsuitje naar Polen waar in 1999 in het Europa Center van Ostruda een meubelbeurs werd gehouden. Zes zakenmannen met kleurige stropdas zitten uitgelaten in een kleine bus. Dan staan ze tegenover elkaar tussen bankstellen op de Poolse Expo. Ze bezoeken een meubelfabriek en beleven een feestelijk diner. De stemming is uitgelaten.

Tussen de mannen duikt een vrouw op. De blikken om haar heen worden al wat vermoeid maar zij kijkt helder uit haar goed verzorgde ogen terwijl de ober in een hoek van de foto nog een rondje noteert.